Contact:
Jan-Geerts Hoveniersbedrijf
Bovenburen 28
9675 HG Winschoten
KvK: 02332084
Tel: 0597 - 42 38 92
Mob: 06- 55 83 81 37
jangeerts.hoveniers@online.nl
 [320x200].jpg)
De mooiste tuin (volgens de vrouw van de hovenier)
... is natuurlijk van de hovenier zelf. U kent waarschijnlijk het gezegde 'bij de loodgieter thuis lekken de kranen'. Zo ook is de hovenier altijd bezig in andermans tuin en niet in zijn eigen. Daardoor hebben wij een prachtige, natuurlijke tuin. Onze tuin is zo groen (of roze) als het maar kan zijn. Het gazon is groen van het mos, de planten laten geen stukje zwarte grond meer zien, en iedereen kan zien dat hier jaren achterstallig onderhoud is, maar mooi! Oordeelt u zelf:
Van mij mogen de bladeren blijven liggen, en onkruid telt mee als groen, alleen als het echt te gek wordt halen we wat weg. Deze tuin is een paradijs voor dieren. Juist omdat er in onze tuin nauwelijks wordt gewerkt, wordt er maar heel weinig verstoord. Elke handeling heeft namelijk enorme gevolgen voor alles wat er buiten rondscharrelt aan mieren, pissebedden, kevers, vlinders, bijen en hommels, spinnen, slakken, rupsen, enz. Deze kleine dieren trekken weer vogels, muizen, kikkers, padden en egels aan, al met al hebben we hier een rijk gevulde dierentuin.
Als je in de tuin werkt, zijn er altijd wel slakjes die opeens hun schuilplaats kwijt zijn, spinnetjes die weer helemaal opnieuw moeten beginnen met een web, of er is een mierenvolk in paniek omdat hun stad toevallig tussen de wortels van het onkruid was gebouwd. Misschien heb ik vroeger te veel naar Maja de bij gekeken. Het is voor mij in ieder geval een reden om de natuur zo veel mogelijk met rust te laten. Ik vind onkruid ook helemaal niet erg, het hoort bij de natuur. Je leeft een stuk gemakkelijker en geniet meer van je tuin als je dit hebt geaccepteerd. Als het mooi weer is om buiten te zijn, haal ik weg wat uit de hand gaat lopen, er zijn natuurlijk wel grenzen.
Er is enorm veel te beleven buiten, zeker als je kijkt door de ogen van een kind. Een iets verwilderde tuin is één grote ontdekkingstocht. Wanneer heeft ú voor het laatst een bloemenkrans gemaakt van madeliefjes of paardebloemen? Kijkt u weleens naar wat er allemaal gebeurt rond een mierennest? Wist u dat de larve van het lieveheersbeestje eruitziet als een kleine krokodil? Heeft u al eens zo'n "kleine krokodil" op een takje met luizen gezet en gekeken wat er dan gebeurt?
Voor een echte dierentuin is water onontbeerlijk. Met een vijver komen dieren ook vanzelf. De mooie kikkerconcerten in het voorjaar zijn 's avonds in de wijde omgeving te horen. Zo gauw de zon zich wat meer laat zien en het water opwarmt, drijft er kikkerdril in de vijver. De ontwikkeling van dikkopje tot kikker kent iedereen wel, maar is elk jaar weer prachtig om van dichtbij mee te maken. En vorig jaar zag ik voor het eerst salamanders in onze vijver!
Ook voor katten is onze tuin een paradijs. Zowel voor onze eigen drie katers, Frits, Felix en Jelo, als voor de katten uit de buurt. Gelukkig houden wij van katten. Ongetwijfeld doen ze hier allemaal wel eens hun behoefte, maar ook dat is de natuur. Het wordt allemaal wel weer afgebroken en opgenomen door de planten, toch? Vervelend zijn alleen de ongecastreerde katers, die in het voorjaar gaan zwerven en overal hun geur achterlaten, jammerende serenades houden, en vechten met alle andere katten.
Dit is een van de katten uit de buurt. Kent u hem? Wij noemen hem het bleekgezichtje of die-met-dat-witte-koppie. Hij zit heel vaak bij ons in de tuin. Als deze mooie kater van u is, willen wij u vriendelijk doch dringend verzoeken, hem te laten castreren. Uw kat wordt er liever, socialer en aanhankelijker door, gaat minder aan de sjouw en loopt minder verwondingen op door het vechten. En het belangrijkste: om te voorkomen dat er kattenmeisjes ongewenst zwanger raken.
Ook sinds vorig jaar (eindelijk) in onze tuin gezien: egeltjes. Nog een reden om het blad in de winter maar mooi te laten liggen. Van bladeren en onkruid is trouwens in het voorjaar nog maar weinig over, de natuur ruimt zich zelf wel op.
De afgelopen jaren zijn heel veel tuinen meer buitenkamers geworden. Dit levert plaatjes op als uit een meubelcatalogus: je kunt niet zien dat er geleefd wordt. Als je de tuinmeubels weghaalt is er geen enkel teken van menselijk, laat staan dierlijk leven. Alles moet netjes betegeld en aangeharkt, de paden geveegd. Er ligt geen enkel blaadje, er ligt geen zand op de schoongepoetste tegels. En dat heet dan een onderhoudsarme tuin.
Als we de buitenruimte teruggeven aan de natuur, en die het laten beheren, ontdekken we misschien ook nog wel nieuwe diersoorten, zoals onlangs op Madagaskar de kleinste kameleon ter wereld:
die wil ik ook wel in onze tuin.